Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.Παρόλο που κάθε χρόνο γιορτάζεται η ημέρα αυτή και μιλάμε κάθε άλλο παρά ποτέ για πραγματική ισότητα μεταξύ των δύο φύλλων,αυτό δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα.Αναμφίβολα η θέση της γυναίκας στον δυτικό κόσμο έχει βελτιωθεί αρκετά σε σχέση με άλλες εποχές, παρόλα αυτά παραμένει σε δυσμενή κατάσταση σε σχέση με αυτή του άντρα.Στην Αρχαία Αθήνα του 7ου αιώνα για παράδειγμα οι γυναίκες δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα,προσωπικές ελευθερίες και αποτελούσαν απλώς ένα <<αναπαραγωγικό όργανο>>.Βέβαια δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς τόσο μακριά στο χρόνο για να δει την μειονεκτική θέση της γυναίκας αν αναλογιστεί κανείς ότι στην Ελλάδα μόλις το 1952 αποκτήθηκε το δικαίωμα ψήφου από τις γυναίκες και το 1975 απέκτησαν ίσα δικαιώματα με αυτά του άντρα.Βέβαια παρά την όποια βελτίωση που υφίσταται στο πέρασμα του χρόνου, η θέση της παραμένει ακόμα σε χειρότερη κατάσταση από αυτή του άντρα.
Το ίδιο το κράτος πρόνοιας με τις πολιτικές που ακολουθεί αναπαράγει και ενισχύει τις ανισότητες κατά φύλλο.Η κακοποίηση,η ενδοοικογενειακή βία και ο βιασμός με θύμα τη γυναίκα είναι σύνηθες φαινόμενο ακόμα και στις μέρες μας.Η δυσκολία των γυναικών στην εύρεση εργασίας εξαιτίας μιας πιθανής εγκυμοσύνης και η μετέπειτα ανάγκη για την φροντίδα των παιδιών είναι ακόμα μία περίπτωση ανισότητας.Ο άντρας είναι σε θέση να αφιερώσει την ζωή του στην επαγγελματική καριέρα,κάτι που η γυναίκα αδυνατεί να κάνει.Τέλος σημαντική είναι η θέση της γυναίκας ως <<γυναίκας νοικοκυράς>>.Η γυναίκα αφιερώνει ένα πολύ σημαντικό μέρος στο νοικοκυριό στο οποίο εργάζεται χωρίς καμία αμοιβή, και αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι μέσα εκεί γίνεται η αναπαραγωγή της εργατικής τάξης, καθώς επίσης και η ανάθεση κατά κανόνα στην περιποίηση των ευπαθών ομάδων σε μια οικογένεια(παιδία,ηλικιωμένοι,άρρωστοι).
Υπάρχει λοιπόν η ανάγκη να ληφθούν μέτρα για ισότητα ευκαιριών και όχι απλώς αποτελεσμάτων και να συμμετέχουν και γυναίκες στα κέντρα λήψεως αποφάσεων.Σημαντικό ρόλο σε αυτά έχει επιτελέσει το φεμινιστικό κίνημα καθώς και τα καταφύγια κακοποιημένων γυναικών.
Γίββωνας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου